Dzieci mogą być dla psów niepokojące – ciągną je za ogony, pchają, ciągają i drapią. Nawet najcierpliwszy pies może skojarzyć ich obecność z negatywnymi doświadczeniami i zacząć ich bać. Wtedy psie może stać się agresywny, szykając się lub gryząc dzieci, gdy te się zbliżą. U niektórych psów gryzienie (lub szczerbanie) nie jest agresją, a formą zabawy – pies po prostu nie zdaje sobie sprawy, że jego ostre zęby są zbyt groźne dla delikatnej skóry dziecka. Niezależnie od motywacji, gryzienie dzieci to niebezpieczny nawyk, który należy skorygować jak najszybciej.
Przygotowanie
- Smaczki dla psa
- Zabawka dla psa
- Smuga
- Kajdanki (opcjonalnie, do bezpieczeństwa)
Instrukcje
Gryzienie w zabawie (hamowanie gryzienia)
Zabawaj się z psem. Użyj zabawki do ciągnięcia. Jeśli pies gryznie Twoją skórę zbyt mocno, wydaj głośny, ostry dźwięk (np. „Au!” lub „Ojej!”), by go zestraszyć. Natychmiast przerwij zabawę na kilka sekund. Powtarzaj to za każdym razem, gdy pies gryznie z tą samą siłą. Szczenięta uczą się siły gryzienia, słuchając pisków rodzeństwa – jeśli Twój pies tego nie nauczył, musisz to zrobić Ty.
Reaguj na słabsze gryzienie. Gdy pies przestanie gryźć tak mocno, by bolało, ale nadal chwyta zęby, znowu wydaj dźwięk i przerwaj zabawę. Pies nauka się, że kontynuacja gryzienia kończy zabawę.
Stopniowo obniżaj próg tolerancji. Powtarzaj kroki 1 i 2, dopuszczając coraz delikatniejsze dotyki zębami, aż do momentu, gdy nie akceptujesz żadnego kontaktu zębów ze skórą.
Nadzoruj dzieci w zabawie z psem. Naucz je, by przy gryzieniu wykrzykiwały, gwałtownie odciągały ręce i przerywały zabawę. Niech podają psu zabawkę i kontynuują grę, dopóki pies nie gryzie. Powtarzanie tego procesu (tzw. hamowanie gryzienia) z każdym członkiem rodziny uczy psa, że te same zasady dotyczą wszystkich ludzi – dorosłych i dzieci.
Gryzienie z strachu/agresji
Zabezpiecz psa. Załóż smugę i kajdanki (drutowe, by można było dawać smaczki). Poproś dorosłego i dziecko o pomoc – niech przejdą w odległości, w jakiej pies czuje się komfortowo (bez znaków strachu czy agresji). Nagradzaj psa za spokój. Każ mu usiąść lub leżeć, by zachęcić do spokojnego zachowania.
Zbliżaj się stopniowo. Przesuń psa i dziecko bliżej siebie. Każ psu usiąść lub leżeć, by go rozproszyć i utrzymać spokój. Nagradzaj ulubionym smaczkiem za posłuszeństwo. Po 10 sesjach bez agresji zbliż się jeszcze bardziej.
Kontynuuj zbliżanie. Powtarzaj krok 2, coraz bardziej zbliżając psa do dziecka. Zawsze nagradzaj spokój. Jeśli w pewnej odległości pies odmawia uspokojenia, wróć do poprzedniej odległości i ćwicz dalej.
Wprowadź psa do pokoju z dzieckiem. Pies nadal na smudze i w kajdankach. Zachęcaj go do siadania lub leżenia. Nagradzaj za posłuszeństwo lub ignorowanie dziecka. Jeśli się nie uspokoi, wyprowadź go z pokoju.
Pozwól dziecku podejść do psa. Gdy pies przez 10 sesji zachował się spokojnie i przyjaźnie, pozwól dziecku zbliżyć się do kajdanego i smuczonego psa. Nagradzaj spokój i przyjaźność. Obserwuj znaki agresji (sztywność, wyrzyganie, odsłonięte zęby). Jeśli się pojawią, natychmiast wyprowadź psa z pokoju.