Złość u psów jest powszechna – objawia się ochroną członków rodziny przed gośćmi lub innymi zwierzętami. To naturalne zachowanie związane z hierarchią. Psy żyją w stadzie, przywództwo daje strukturę i dyscyplinę, co w naturze zwiększa szansę na przeżycie. Gdy pies jest zwierzęciem domowym, właściciel musi przejąć rolę lidera i dać strukturę. Złość nie powinna być zachęcana jako „słodziutkie” – może eskalować do agresji. Podkreślając rolę lidera i hamując złość, można ją złagodzić.
Przygotowanie
- Smaczki
- Smuga
Instrukcje
Zidentyfikuj triggery złości u każdego psa. Szukaj wskaźników: głowa blisko ziemi (nie wącha), ogon opuszczony lub zapięty, wyrzyganie, nadmierne szczekanie.
Tymczasowo usuń psa z sytuacji. Zapobiegnij urazom, daj mu uspokoić się. Potem zająć się sytuacją. Nagradzaj spokój, nie zmuszaj – zaakceptuje to z czasem.
Gdy pies chroni Ciebie przed zbliżającym się – powiedz stanowczo „nie” i użyj dywersji. Jeśli trzeba – stanowcze pchnięcie, by przyciągnąć uwagę. Ćwicz z pomocnikiem grającym rolę zbliżającej się osoby. Jeśli pies przestanie – nagradzaj smaczkiem lub „dobry chłopiec”. Jeśli kontynuuje – dywersja znowu. Nie daj uwagi (patrzenia, głaskania) – to nagroda za złe zachowanie.
Odwróć się, nie daj uwagi. Gdy pies wpiera się, gdy głaskasz innego zwierzęta/osobę – nie gładź, nie nawiązuj kontaktu wzrokowego. Powtarzaj, aż pies zrozumie, że tak nie zdobędzie uwagi.
Wprowadź nowego psa na terenie neutralnym (park). Spacer razem. Nowy pies na odległości, stopniowo zbliżajcie, nagradzajcie przyjaźne wąchanie/ignorowanie. W domu – oddzielone, by widziały i czuły się, ale nie dotykały. Chwalcie przyjaźń.
Odbieraj skradzione smaczki. Daj je psu, od którego zabrano. Równomiernie rozdzielaj uwagę, smaczki i miłość wszystkim psom.