Jeśli schnauzer i rottweiler są dobrze wytrenowane, nie powinno być problemu z ich wspólnym przebywaniem. Dotyczy to dwóch psów jakiejkolwiek rasy. Problemy pojawiają się, gdy jeden pies próbuje zdominować drugiego. Rozwiązanie: przy pierwszym znaku agresji od któregoś psa – natychmiast i stanowczo przerwać.
Schnauzer
Trzy typy: olbrzymi, standardowy, miniaturowy. Wszystkie słyną z buszowych brwi i wąsów. Sierść drżasta, sól i pieprz lub czarna, wymaga trychozania min. 2 razy rocznie. Standardowy: 44–50 cm, hodowany na łapanie szczurów i strażnicę. Olbrzymi: 60–70 cm, waga 32–35 kg, hodowany na pchanie bydła. Miniaturowy: 33–36 cm, 6–7 kg, też na szczury.
Rottweiler
Potężny pies roboczy starożytnego pochodzenia. 58–69 cm, 41–50 kg. Hodowany na pchanie bydła, starożytni Rzymianie zabierali go do Europy. Rozwinięty w Rottweil. Samopewny, ochronny, spokojny temperament mimo reputacji złośliwości. Agresja to skutek znęcania. Rottweilerzy są ostrożni wobec obcych – potrzebują twardego treningu posłuszeństwa i socjalizacji. Czarny z rumianymi oznakami.
Dominacja i podległość
Psy to zwierzęta stadne – muszą mieć lidera. Pies wierzący, że jest liderem, ma dumną, czujną postawę, ogon i głowę uniesione. Ta postawa przyciąga ludzi i bywa nagradzana. Alfa pies może dominować innym: wyrzyganie, szpanie, skakanie na drugiego – dla psów przestrzeń osobista to szacunek. Podległy pies się pomniejsza, opuszcza ogon, chodzi po cichu. Wygląda nieszczęśliwie, ale nie jest. Bycie liderem stada to stres, zwłaszcza dla psa, który myśli, że prowadzi ludzi, którzy nie zawsze go słuchają.
Rola człowieka
U psa żyjącego z ludźmi liderem musi być człowiek. Człowiek, jak alfa, kontroluje zachowanie psa – także wobec innych psów (w domu czy na spacerze). Spokojna, silna postawa człowieka mówi psu: agresja nie zostanie tolerowana. Pociągnięcie smugi psa zachowującego się agresywnie, spokojne, ale stanowcze „Nie!” lub ściskanie za kark – to zazwyczaj wystarczy.