Japoński spitz: mały pies, wielka osobowość
Do 9 kg (20 lbs), żyje ok. 12 lat. Inteligentny, czuły, ale bez treningu ryzyko „syndromu małego psa” – pies próbuje być liderem, wyje, skacze, dominuje. Wczesny, fermowy i miły trening = wzór posłuszeństwa. Jeśli masz więcej niż jednego – dostosuj trening.
Potrzebne
- Smaczki
5 kroków do sukcesu
- Zacznij jak najwcześniej – już po przyprowadzeniu do domu. Zapobiegaj syndromowi małego psa.
- Codzienna rutyna – min. 20 min dziennie, niepodzielna uwaga. Spitz chce podobać, ale wymaga konsekwencji (Dog Breed Info Center).
- Pozytywne wzmocnienie smaczkami – np. „siedz”: smaczek nad nosem → pies siada → komenda → nagroda. „Zostań”: siedz → dłoń w stop → cofanie się → nagroda. Cierpliwość: czekaj na zachowanie, nazywaj je, nagradzaj.
- Trening indywidualny I wspólny – najpierw po osobno (mniej rozpraszaczy, budowanie autorytetu, unikanie mentalności stada). Potem wspólnie – bonding i utrwalanie.
- Fermowy głos przy niechcianych zachowaniach – wyjenie, skakanie: jasne „nie” / „cisza” za każdym razem. Jeśli nie działa – użyj nauczonej komendy („siedz”, „zostań”). Pies posłucha, jeśli uznaje Cię za lidera (co budujesz codziennym treningiem).