Labrador – bystry, lojalny, szybki uczeń
Wymaga cierpliwości i uporu. Największy błąd: mieszane sygnały (brak konsekwencji). Komendy: „noga”, „do przodu”, „stop” – zawsze te same. Korekta przy błędzie, chwała przy sukcesie = jasność dla szczeniaka.
7 kroków do luźnej smyczy
- Obroża – przyzwyczajenie. Załóż, nie zdejmuj, gdy pies gryzie/drapie – to wzmacnia złe. Odcisnij zabawkami/smaczkami.
- Smycz do obroży. Pies przyzwyczajony do obroży? Zaczep smycz, niech się ślęczy za psem po domu. Pilnuj, by nie haczyło się / nie dławiło.
- Trzymaj smycz. Spacer po domu, smycz w ręce. Pies może myśleć: zabawka – gryzie. Wkrótce przyzwyczai się.
- Szybki marsz. Unika rozpraszaczy (zapachy, widoki). Zapobiega ciągnięciu i niechcianym zatrzymywaniom.
- Chwal za luźną smycz. Pies idzie obok bez ciągnięcia/gryzienia → smaczek/pochwała. Labrador bystry – szybko zrozumie: to zachowanie opłaca się.
- STÓJ, gdy pies ciągnie. Ciągnięcie = pies nie rozumie, że Ty kierujesz. Stań, nie ruszaj, dopóki nie przestanie ciągnąć.
- Nagle zatrzymania – test uwagi. Stań gwałtownie. Pies ma się zatrzymać i czekać. Nie zatrzymuje/ciągnie → czekaj, aż usiadzie/przestanie ciągnąć.