Nauka szczeniaka zostawania u boku wymaga czasu i dyscypliny. Każdy pies uczy się innym tempem – niektórzy opanują to w tydzień, inni potrzebują miesięcy. Zaletą posiadania psa, który nie oddala się, jest możliwość spacerów bez smyczy, większa swoboda i mniejsze ryzyko ucieczki.
Trening na dużym terenie na zewnątrz
Wybierz bezpieczne miejsce (np. ogródek), z dala od drogi.
Jedna osoba trzyma szczeniaka za obrożę, druga stoi na dalszej granicy obszaru. Dodatkowe osoby rozstawiają się wzdłuż granic. Zacznij od małego obszaru, co 2-3 sesje powiększaj go.
Puść szczeniaka. Obserwuj: gdy zbliży się do granicy, użyj spójnego komendy ("za daleko", "wróć", "stop") – wyłącznie do tego treningu.
Gdy szczeniek przestanie próbować uciec, przestań trzymać obrożę na starcie. Obaj opiekunowie stoją w jednym miejscu, szczeniek wędruje po dozwolonym obszarze. Przypominaj komendę przy zbliżeniu do granicy.
Trening podczas spaceru
Załóż smycz. Spaceruj normalnie, trzymając psa tuż przy sobie. Przejdź obok domów z psami, samochodów, maksymalnie dużo rozpraszaczy.
Gdy pies zacznie ciągnąć lub zbaczać, użyj komendy ("stop", "stój", "noga") – tylko w tych sytuacjach, by nie wprowadzać w błąd.
Gdy pies chodzi poprawnie u boku bez ciągnięcia, w cichym miejscu zdejmij smycz. Używaj komendy, jeśli zacznie odchodzić.