Zdalne obroże treningowe: trzy typy – elektroniczne (szokowe), spray, dźwiękowe. Wszystkie opierają na kondycjonowaniu operantowym: wprowadzenie bodźca w reakcji na czynność. Pies szczeka -> aktywujesz obrożę -> prysk. Z czasem pies skojarzy szczekanie z nieprzyjemnością prysku i przestanie. Obroże zdalne, zwłaszcza elektryczne – kontrowersyjne. Głównie przez nadużycia.
Instrukcje
Dobierz właściwą obrożę z właściwym bodźcem. Wielu uważa obroże szokowe za okrutne, powodujące problemy behawioralne. Krytyka: opierają się na karze, nie wzmocnieniu. W pewnych scenariuszach (np. trening z daleka) mogłyby być jedyną opcją. Wybierz: dźwięk, spray, czy impuls elektryczny.
Wprowadź obrożę ostrożnie. Załóż, zacznij sesję. Bodziec (spray/impuls/dźwięk) na NISKIM poziomie. NIE testuj na psie. Gdy pies poczuje efekt – skojarzy bodziec z czynnością, którą robił. Używaj OSZCZĘDNIE, gdy inne metody wyczerpane. Pies w stronę drogi/niebezpieczeństwa – rozważ obrożę by rozprasnąć. NIE polegać na obroży przy drobnych błędach.
Prowadź normalne sesje treningowe. Pilot pod ręką na wypadek AWARYJNYCH, ale NIE używaj chyba że pies w niebezpieczeństwie. Otwarta przestrzeń, pies ucieka, goni owce, idzie do rzeki – krótka aktywacja na niskim poziomie. Zrujnuje zachowanie PRZED Twoim werbalnym wezwaniem do powrotu.
NAGRADZAJ dobre zachowanie – TO KLUCZOWE. Wzmocnienie dobrego zachowania nagrodą. Jeśli tylko karasz – pies wie co NIE robić, nie wie co Cieszy. Pies będzie nerwowy o błędach. Pies wiedząc co podoba się panu – dąży do powtarzania.
Odłóż obrożę gdy jesteś pewny psa. Zdalne obroże nie są stałym rozwiązaniem problemów. Środek do przerwania niebezpiecznego zachowania. Gdy pies nauczył się – schowaj obrożę.