Dźwięki w treningu – narzędzie komunikacji
Psy kojarzą dźwięki z nadchodzącymi zdarzeniami (eksperyment Pawłowa: dzwonek -> jedzenie -> ślina przy dzwonku). Trening dźwiękowy działa podobnie. Podstawa klikera: klik + smakołyk za dobre zachowanie. „Złe” dźwięki = przerywające, zatrzymujące niechciane zachowanie.
Potrzebne
- Kliker treningowy (opcjonalnie, polecany)
- Małe smakołyki (czeczer, kurczak, wołowina, parówki – wielkość paznokcia kciuka)
- Zabawka
Procedura
- Przygotuj smakołyki. Tylko na treningu – większa wartość. Krótka zabawa ulubioną zabawką = alternatywna nagroda dla szybko sycących szceniąt.
- Cichy pokój, klik + smakołyk w <2 sekundy. Powtarzaj, aż pies oczekująco patrzy po kliknięciu. To moment skojarzenia. Niektórzy trenerzy używą głosu zamiast klikera.
- Klik + nagroda za pożądane zachowanie. Np. smakołyk nad nosem -> pies siada. Siada -> klik + smakołyk. Ignoruj inne zachowania.
- Dźwięk przerywający („Yipe” wysoki). Szceniąta w zabawie piszczą, gdy bola – inni przestają. Naśladuj ten dźwięk, by przerwać np. gryzienie ręki. Gdy pies przestanie – chwal.
- Codzienne krótkie sesje (5 min). Krótki skupienie psa. Z wiekiem rzadsze smakołyki – nagrody: pochwała, spacer, głaskanie. Komenda werbalna może zastąpić kliker.
Dźwięk to most między Twoją intencją a zrozumieniem psa – używaj go mądrze.