Psy gryzą z czterech powodów: strach (dla siebie/właściciela), nadmierna agresja, brak umiejętności społecznych, ból. Najlepsza nauka: zacząć jak najwcześniej u szczeniaka. Da się też nauczyć starszego psa.
Potrzebne rzeczy
- Zabawki do gryzienia
- Smaczki
- Środek odstraszający smakiem ze sklepu zoologicznego/ziołowego
- Kaganiec
Instrukcja
Zacznij trening zachowania przy ludziach od 1. dnia. Konsekwencja w nauczaniu, nagrodach, karach. Zabawki do gryzienia – zwłaszcza w okresie zębowania.
Wysoki, głośny kwik przy każdym ugryzieniu (nawet lekkim). Pies rozpozna: zraniłeś mnie. To nie okazja affekcji ani zabawa. Nawyk urośnie w problem, jeśli nie skorygujesz natychmiast.
Kara słowami/tonem, nie uderzaniem. Ból wzmocnia agresję. Ignorowanie przez kilka minut – dobry hamulec, bo szczeniaki kochają uwagę.
Cała rodzina rozumie zasady i dlaczego uczymy nie gryźć w zabawie. Konsekwencja kluczowa – każdy kto ma kontakt, traktuje psa tak samo. Dzieci za małe by zrozumieć – pilnuj zabawy. Dzieci muszą nauczyć się gry z psem tak samo jak pies z nimi.
Nałóż na rękawice środek odstraszający smakiem. Każde ugryzienie/obgryzanie = brzydki smak = nauka nie gryźć.
Kaganiec przy obcych, aż pies naucz się nie gryźć. Dobrze dopasowany, zdejmij jak tylko się da.
Nie daj jedzenia, dopóki pies nie usiedzie spokojnie. Zabierz po ustalonym czasie. To pokazuje, kto zarządza – pies musi się zachować, by jeść.
Określ strefy zakazane. Konsekwentnie rzygnij za wchodzenie, nagradzaj za omijanie.
Wprowadzaj nowe sytuacje stopniowo. Nowy szczeniak nie może być oblężony przez obcych – strach, obrona. Unikaj burdelu przed psem – stanie się ochronny, nie zrozumie, że dzieci się bawią. Może ugryźć z instynktu zagrożenia dziecka.
Ogranicz zabawę do momentu spokoju. Rzuć kij/piłkę, pies przynieś. Pies puści – nie rzucaj dalej, aż się uspokoi. Nigdy nie zachęcaj do ciągnięcia liny (tug-of-war).
Nagradzaj spokój w nowych sytuacjach. Nigdy nie karaj za strach. Smaczki, głaskanie, chwała za adaptację.