Agresywne psy to zagrożenie dla siebie i ludzi, jeśli walka wyjdzie z kontroli. Dwie suki w jednym domu częściej są agresywne do siebie niż do psa. Ale możliwe jest nauczenie ich wspólnego życia – wiedzą, zrozumieniem, cierpliwością i treningiem.
Instrukcja krok po kroku
Zdiagnozuj przyczynę agresji. Dominacja, terytorium, lęk/lek przekierowany na drugiego psa. Psy zostawiane same – lęk rozdzielenia przekierowany na partnerkę. Starszy pies może czuć potrzebę dominacji przy nowym, młodszym.
Kastruj obie suki (jeśli nie zrobiono). Usunięcie jajników kończy produkcję estrogenu i progesteronu – hormonów napędzających agresję. Kastracja zazwyczaj hamuje agresję i zmniejsza ryzyko nowotworów i chorób rozrodczych (AVMA).
Wizyta u weterynarza (oddzielnie). Agresja może wynikać z bólu, infekcji pęcherza – leczy się antybiotykiem/procedurą. Wyklucz przyczyny medyczne.
Poznaj specyfikę ras. np. Jorki nie ustępują w walce nawet większym psom. Pitbule (3 typy terierów) mają potencjał agresji – hodowla na polowanie na niedźwiedzie/byki. Wiedza o rasach wskazuje kierunek treningu.
Nie karmić razem agresywnych suk. Jedzenie, przysmaki, gryzaki – to instynkt przetrwania. Bliskie jedzenie eskaluje agresję.
Obserwuj przedwalki walki. Sztywny ogon/ciało, ogon pionowo, zęby, skoki, postawa dominacji. Rozdzielaj przy PIERWSZYM znaku.
Zatrudnij behawiorystę/trenera. Specjalista zdiagnozuje przyczynę, stworzy plan, nauczy modyfikacji zachowań i że Ty jesteś „alfą” – liderem zawsze.
Agresja między sukami to poważny problem, ale z profesjonalną pomocą i zmianami w zarządzaniu da się osiągnąć spokój.