Wstęp
Trening toaletowy (domowy) wymaga stałego harmonogramu i mnóstwa pochwały. Kara nie ma miejsca – przeraża i działa odwrotnie. ASPCA: dwa filary sukcesu = unikanie wypadków w domu + dużo odpowiednich okazji do rozsiadania.
Kluczowe elementy
Klatka
Klatka = legowisko – pies jej nie brudzi. Wielkość: tylko na stanie, obrócenie się. Nigdy nie kara klatką. Wiele socjalizacji i ruchu poza klatką. Zbyt długie zamykanie = depresja/lęk (Humane Society). ASPCA: na start 15–20 min wolności po udanej toalecie, potem stopniowo więcej.
Harmonogram
Stały harmonogram wyjść. Młodzi szczeniaki: co godzinę, po posiłkach, zabawie, drzemce, rano, wieczorem (ASPCA). Pies trzyma mocz tyle godzin, ile ma miesięcy (np. 5-miesięczny = max 5 h). Nauka: 4–12 miesięcy.
Miejsce
Jedno konkretne miejsce na zewnątrz. Zawsze tam. Pochwal zaraz po zrobieniu – skojarzenie: dobre miejsce = pochwała.
Pochwała
Natychmiastowa, radosna, mały smaczek. Nigdy nie rugaj za złe miejsce. Zrób gwałtowny hałas (przerwać), przenieś na dobre miejsce, poczekaj na efekt, pochwal. Używaj frazy „siodło” / „toaleta” podczas robienia – pies nauczy się robić na komendę.
Sygnały
Pilnuj w czasie wolnym. Sygnały:踱步, krążenie, cianie, wychodzenie z pokoju, wąchanie podłogi. Natychmiast na zewnątrz. Nie każdy pies nauczy się szczekać/skrobać do drzwi.
Problemy
Do 12 tyg. – wypadki normalne (brak kontroli mięśni, ASPCA). Po nauce – mięśnie jeszcze słabe. Problemy medyczne: przeziębienia żołądka, infekcje dróg moczowych, wady anatomiczne – weterynarz. Moce terytorialne, poddańcze, ekscytacyjne, lęk rozdzielenia – też powodują wypadki.