Wstęp
Psy są wrażliwe, wchłaniają atmosferę domu, reagują na zakłócenia. Problemy behawioralne i wypadki toaletowe to częsty objaw dużych zmian w życiu.
Przyczyny i radzenie sobie
Kryzys rodzinny
Problemy finansowe, choroby – pies to czuje, w zamieszaniu zapomina o toalecie. Pies nie jest priorytetem, podstawowe potrzeby ignorowane. Pies szuka uwagi jedynym znanym sposobem – wypadek w domu. Starsze psy mogą potrzebować re-treningu.
Nowi domownicy
Nowość (nowy pies, kot, niemowlę) = zmiana hierarchii stada. Pies gubi się: kto lider? Reakcja: nieodpowiednie toaletowanie.
Moczowanie poddańcze
Moczenie przy ekscytacji = submisyjne moczowanie (Dumb Friends League, Denver, od 1910). Typowe u nieśmiałych psów: groźba, kara, powitanie. To nie problem toaletowy – to lęk. Delikatne traktowanie, spokojne powitania pomagają.
Znakowanie terytorium
Mocz na pionowych powierzchniach (noga uniesiona). Nowości: walizka gościa, torebka, zakupy, meble, nowe dziecko (pies: „ja też jestem ze stadem”). Kastracja/sterylizacja prawie zawsze rozwiązuje.
Podstawy treningu toaletowego (powrót do fundamentów)
Przy problemach na starcie – wróć do podstaw. Adoptowany z schroniska (może na łańcuchu) = re-trening. Rutyna: te same pora wyjść / co kilka godzin. Obfita pochwała + słowa „siodło” / „toaleta”. Szczeniaki: wyjście do 20 min po jedzeniu + co kilka godzin.