Dlaczego trening na smyczy jest krytyczny?
Doberman dorasta do potężnego psa z silnym drzemieniem polowym. Bez treningu: ciągnięcie = brak spacerów → nuda, energia → niszczenie. Dodatkowo: szczeniak skacze na ludzi/zwierzęta – urocze teraz, groźne później.
Etapy treningu
1. Akklimatyzacja do sprzętu
- Smycz: lekka, skórzana/nylonowa. Metalowa – ciężka, trudna w uchwycie.
- Ojrzyk: lekki, skórzany/nylonowy. Nie obroża dławiąca – uszkodzenie krtani, ból.
- Zakładka: 3 palce luzu. Odwracaj uwagę od obroży zabawą/karmieniem. Wszystkie doświadczenia pozytywne.
- Gdy pies przyzwyczai się do obroży – przyczep smycz. Pies bawi się nim pod okiem. Jeśli gryzie – odciągnij zabawą/karmieniem.
2. Start w domu
Pies idzie za Tobą po domu na smyczy. Odchodzi? Nie ciągnij. Wezwij, poczekaj. Nie idź, gdy pies ciągnie (ucisz: ciągnięcie OK). Pies siada/leży? Nie ciągnij. Radosne, wysokie wezwanie – pies idzie za Tobą.
3. Trening na zewnątrz
Pies może wydawać, że zapomniał wszystko. Wezwij do nogi, startuj na luźnej smyczy. Każde odchodzenie/ciągnięcie = stop, wezwanie. Pies rozpraszany (każdy chwast) – cierpliwość. Krótkie spacery na początku.
4. Dodatkowa pomoc
Szkoły dla szczeniaków (sklepy zoologiczne): smycz, siąd, zostaw, do mnie + socjalizacja (profilaktyka agresji). Otwarte na wszystkie rasy, w tym dobermany.
Solidny trening na smyczy = lata przyjemnych spacerów.