Pies i prowadzący na trasie agility to niemal zespół taneczny. Muszą dążyć do tego samego celu, wzorcem, a gdy nie w unisonie – prowadzący kieruje i uzupełnia ruchy psa. Ale prowadzący ma dużo do nauki, by osiągnąć te 40 sekund bliskiej perfekcji.
Stopa prowadzącego (Footwork)
W wielu ćwiczeniach prowadzący musi nauczyć ustawianie stóp zanim doda psa. To: długość kroku chodzonego i bieganego, odpowiednie ruchy rąk do prowadzenia i wysyłania psa na/przez przeszkody, optymalne ruchy ciała by minimalizować czas między przeszkodami.
Stopa z psem
Po ćwiczeniach solo – dodaj psa. Prowadzenie psa w kółko do/away od prowadzącego – sygnały ręką i głosem. W przeciwieństwie do posłuszeństwa (pies zawsze po lewej) – w agility pies musi pracować z obu stron. Prowadzący musi uczyć się przejść przed psem i za psem bez kolizji z psem lub przeszkodami.
Prowadzenie z obu stron przeszkody
Jednocześnie z nauką psa – prowadzący musi prosić o wykonanie z obu stron przeszkody. Trener Margaret Bonham: dobra strona to ta, co pozwala prowadzącemu minimalny ruch lub wewnętrzną linię trasy. Jeśli pies uczy się slalomu tylko gdy prowadzący po prawej – na przeciwniej stronie może nie wykonać. Ćwiczenie z obu stron = płynne przebieganie każdej trasy.
Budowa zespołu
Dwie umiejętności. 1. Prowadzący zawsze ma oczy na psie na trasie. Susan Garrett: stały kontakt wzrokowy to "Złota Zasada" agility – zapobiega wypadkom. 2. Prowadzący musi pozwolić psowi stopniowi niezależności. Sprzeczne? W rzeczywistości działają razem. Pies decyduje w ułamku sekundy, którą przeszkodę wziąć – prowadzący wie, co planuje i gotowy na korekty.
Doskonalenie umiejętności
Nawet gdy zespół działa – trzeba ćwiczyć dalej. Trudność tras rośnie: cęstsze zakręty, dłuższe slalomy, więcej przeszkód. Trening agility nigdy się nie kończy – ani dla psa, ani prowadzącego – przez całą karierę startową.