Domostwo beagla nie musi być walką, ale wymaga nadzoru. Ty zarządzasz harmonogramem karmienia i przebywaniem psa, by fizycznie uniemożliwić kuanie w domu. Jednocześnie dajesz wiele szans na toaletę na zewnątrz i hojnie chwalisz sukces. Proste techniki + czuwanie + konsekwencja + pozytywne wzmocnienie = wytrenowany beagle.
Instrukcje
Wywody: rano, po każdym posiłku, przed nocną klatką. Dog Breed Info: szczeniakta ~6x/dobę. Więcej = lepiej. Tuzin razy / co 30 min nie przesada (Love Your Dog). Im więcej wyjść, tym więcej „szczęśliwych wypadków” (pies robi na zewnątrz).
Hojna chwała W MOMENCIE zrobienia potrzeby na zewnątrz. Wykorzystuj „szczęśliwy wypadek” jako pozytywne wzmocnienie. Pies instynktownie chce Cię zadowolić.
Stała fraza przy każdym wyjściu. „Do roboty”, „zrób swoje” – cokolwiek, byle konsekwentnie (wszyscy domownicy).
Słowa z frazy w chwale. „Brawo pies! Brawo roboty!”
To samo miejsce w ogrodzie za każdym razem. Skojarzenie miejsce = toaleta.
Klatka pomaga, ale nie na zbyt długo. Pies ZROBI w klatce, jeśli musi. Zasada: miesiące wieku + 1 = max godziny w klatce (4-miesięczny = 5h). Jeśli za mały na noc w klatce – pokój bez dywanu (łazienka, pralnia) + gazety/maty w rogu.
Stały nadzór poza klatką. Obserwuj: krążenie, węchenie, wcianie, idzie do drzwi, patrzy na drzwi. Nie zostawiaj beznadzorowo – błędy cofają trening.
Złapano w czynności: „Nie. Nie tutaj.” (spokojnie, stanowczo) + natychmiastowe wyniesienie na zewnątrz. Głos + podniesienie = pies przestaje. Pet Education: delikatne dociskanie ogona podczas noszenia też pomaga zatrzymać. Gdy postawi na zewnątrz – chwal normalnie.
Sprzątanie wypadków enzymaticznie. Nigdy amoniaku – pachnie jak mocz, przyciąga psa z powrotem. Bariera fizyczna nad miejscem wypada.