Shih tzu – bawełniana bombka energii
Nauka "siedź" u shih tzu: jak pasterstwo kotów – trudne, śmieszne, na początku bezzwięczne. Ale "siedź" to najważniejsza komenda: kontrola, bezpieczeństwo, fundament. Z ogromną cierpliwością i uporem – się uda.
Potrzebne:
- Smaczki (specjalne, np. wędlina, małe kawałki – ryzyko zadławienia!)
5 kroków do "siedź"
- Specjalny smaczek tylko do treningu. Pies uczy: "siedź" = ten smaczek. Inne momenty – nie dostaje. Buduje motywację.
- Prezentacja. Dłoń przy pysku – pies nuha. Nie za długo – zacznie lizać/gryźć, nadpobudliwieje.
- Ruch w górę + "siedź". Podnios dłoń nad głowę. Pies podąża nosem -> siada. Skacze? Pchnij delikatnie pośladki w dół, trzymaj smaczek niżej. Nie chce? Delikatnie usiądź, mówiąc "siedź".
- Nagroda + burza chwały. Smaczek + entuzjastyczne pochwaly. Pies uczy: posłuszeństwo = nagroda.
- Ćwicz kilka razy dziennie, tą samą metodą. Shih tzu bystry, ale tempo indywidualne. Nie porównuj – buduj.
Wskazówka
Krótkie sesje (3-5 min), zawsze koniec na plusie. Shih tzu to pies-kumpl – trening to dla niego czas z Tobą. Jeśli robisz to z uśmiechem – on też.