Szczeniaki terierów to radosne psy, kochające gonić – naturalni kandydaci do nauki aportu, „do mnie” i „puść”. Najtrudniejsze: „puść” – teriery zakładają, że piłka ICH i nie chcą oddawać bez pościgu. Na szczęście teriery to znawcy smaczków. Cierpliwość, upór, pochwała i zapas smaczków ułatwią zadanie i sprawią frajdę obojgu.
Potrzebne rzeczy
- obroża
- smycz nasuwna
- piłka
- kliker
- smaczki dla psa
Instrukcja krok po kroku
- Kup twardą piłkę gumową dopasowaną do pyska teriera. Mała by łatwo podnieść, duża by nie połknąć.
- Zaproponuj piłkę, drażnij nieco. Przy pysku, odsuwaj. Rzuć w górę, złap. Cel: piłka = obiekt pożądania.
- Rzuć blisko, komenda „Aport”. Entuzjastyczny ton. Jeśli pies podejdzie – pochwal i smaczek. Powtarzaj, aż regularnie biegnie po piłkę.
- Włóż piłkę do pyska po podejściu, komenda „Aport”. Kliknij klikerem, gdy przyjmie. Pochwal i nagrodź.
- Odjedz, gdy pies ma piłkę. Komenda „Do mnie” radosnie. Teriery kochają zabawę – chętnie pobiegnie z piłką. Gdy przyjdzie – kliker, smaczek, pochwała.
- Smycz nasuwna, jeśli pies nie wraca. Ok. 2,5-3m luzy. Rzuć piłkę, „Aport” i „Do mnie”. Kliker przy KAŻDEJ akcji. Przy „Do mnie” nasuwaj smycz, aż pies u boku. Wyjmij piłkę, kliker, nagroda.
- Praca nad „Puść” po opanowaniu Aport/Do mnie. Delikatnie wyjmij piłkę, mówiąc „Puść”. Kliker + nagroda. Po kilku powtórzeniach – BEZ wyjmowania samodzielnie. Po kilku próbach – pies sam puści po komendzie i klikerze.
- Zwiększaj dystans rzutu stopniowo. Krok po kroku, dopóki pies nie opanuje aportu i powrotu na każdym dystansie. Klik, pochwal, nagradzaj przy każdym posunięciu.