Psy stają się lękowe/nieśmiałe z wielu powodów: genetyka, znęcanie się, brak wczesnej socjalizacji. Mogą stać się agresywne, gryząc w obronie. Trening wymaga cierpliwości, łagodności, zaangażowania. Metody siłowe – KATEGORICZNIE NIE. Wzmocnienie pozytywne i konsekwentne powtarzanie. Lękowe psy można nauczyć innych sposobów radzenia ze stresem. Większość nigdy nie pozbywa się w pełni nieufności, ale wiele staje się lepszymi towarzyszami po treningu.
Instrukcja
- Podstawowa modyfikacja zachowania. Musisz nauczyć się, JAK mówić do psa, by wywołać właściwą reakcję. Pies musi zrozumieć Twój cel i być otwarty. KROK 1: wygodna relacja. Usiądź cicho obok, zachęcaj do relaksu. Mów uspokajająco, delikatnie gładź lub masażuj. 20 min dziennie. Gdy pies relaksuje się z Tobą – dodawaj drobne distractory (np. lekkie klaskanie) i zachęcaj do spokoju. NIE KARAJ za gryczenie/nerwowość. Hojna pochwała za zachowanie relaksu.
- Kondycjonowanie (kontrkondycjonowanie). Pies ma skojarzyć bodziec straszny z przyjemnością. Na bazie relaksu z kroku 1: zachęcaj do spokoju, daj smaczek, WPROWADZAJ obiekt strachu (obcy, inne zwierzę). Krótkie, kontrolowane sesje. Nagradzaj smaczkami/głaskaniem za spokój. Reakcja negatywna – IGNORUJ. Cel: nauczyć pozytywną reakcję na negatywny bodziec. NIGDY nie karaj/nie rzygaj za strach – to WZMACNIA reakcję.
- Zmień lokalizację. Gdy opanujesz w znanych warunkach – nowe miejsce, od nowa. Dodatkowy stres nieznanego otoczenia = więcej cierpliwości. Im pewniejszy pies – kolejne miejsca. Dopóki pies nie będzie komfortowy GDZIEKOLWIEK.
- Trening posłuszeństwa. Po zdobyciu zaufania – podstawy obedience. Najłatwiejsza metoda: ŁAP PIESA W CZYNIE, którą chcesz. Gdy zaczyna siadać – cicho komenda, nagroda. Powtarzaj, aż wykona na sygnał. Trwa dłużej niż metody tradycyjne. Efekt: szczęśliwszy, pewniejszy, wypchany pies.