Wizgnięcie i jękanie to normalne zachowanie szczeniaka, zwłaszcza gdy zostaje sam. Odseparowany od stada uważa, że zgubił się i woła o pomoc. Problem rodzi się, gdy wzmacniamy to zachowanie, reagując na wizgnięcie – szczeniak wtedy uczy się, że tym sposobem dostaje to, co chce. Może też wizgnieć z głodu, pragnienia lub potrzeby rozsiadania. Trzeba odpowiednio zareagować na uzasadnione przyczyny, a jednocześnie odradzać wizgnięcie pozyskiwujące uwagę. Kluczem jest stanowczość, delikatność i konsekwencja.
Potrzebne przedmioty
- Klatka do czystości lub ograniczone miejsce
- Miękkie pościel, np. ręczniki
- Przekąski i bezpieczne zabawki dla szczeniaka
Instrukcja krok po kroku
- Przygotuj klatkę na noc: daj szczeniakowi przekąskę, kładąc go w środku, oraz pościel przecierającą się o Twoje nadgarstek (zapach uspokaja). Dodaj bezpieczną zabawkę, np. wypełnioną kość. Jeśli szczeniak ma mniej niż 12 tygodni, postaw klatkę w pomieszczeniu (np. pralni) z otwartymi drzwiami i gazetą obok.
- Wyjdź z psem, jeśli wizgnie w klatce: może potrzebować rozsiadania. Trzymaj niski ton głosu, unikaj kontaktu wzrokowego. Po chwili wróć do klatki i ignoruj dalsze wizgnięcia.
- Chwal w momencie ciszy: nawet jeśli trwa kilka sekund. Jeśli masz pewność, że pies ma jedzenie, wodę i był na spacerze – wizgnie po uwagę. Nie poddawaj się, bo nauczysz go, że płacz przywołuje Ciebie. Nawet ściananie to dla niego uwaga.
- Użyj komendy „Ciso” lub „Nie wizg!” głośno i stanowczo, jeśli wizgnięcie wróci po chwili ciszy. Pogłaszcz spokojnie, gdy przestanie.
- Ustal zasady z domownikami: każdy musi trzymać się ich. Jedna osoba łamiąca reguły cofa postępy.
- Zmęcz szczeniaka: spacery, zabawy, trening posłuszeństwa (3x dziennie po 5 min). Niedowyzwany pies wizgnie, by puścić energię.