Lizanie psa powszechnie rozumiane jest jako gest czułości. Psy lizają jako formę komunikacji i okazywania afektu. Lizają też, by czyścić się lub leczyć rany – ślina psa ma właściwości gojące, hamuje wzrost niektórych bakterii. Dla ludzi lizanie nie zawsze jest przyjemne. Psy mogą lizać niehigieniczne miejsca, by potem tą samą językiem okazować „miłość”. To jedna z przyczyn, dla których ciągłe lizanie staje się irytujące dla właściciela.
Instrukcje
Wpisz psu sens dyscypliny i posłuszeństwa. Jeśli pies przyjmie posłuszny, optymistyczny stosunek, będzie przyjemniejszy w towarzystwie i łatwiej go wytrenować do pożądanego zachowania. Pies od wczesnych lat musi uczyć się, że jest admonestowany za niepożądane zachowanie i nagradzany za dobre przez właściciela. Jeśli pies nie ma podstawowej dyscypliny (komenda „siedź”) ani poczucia dobrego/złego zachowania, trudniej go odzwyczaić od lizania.
Bądź konsekwentny w wymaganiu, by nie lizał. Jeśli bezwinnie pozwalasz na lizanie, pies zdezorientuje się, gdy nagle ma przestać bez widocznej przyczyny. Gdy pies lizie, zacznij od werbalnego admonestowania w rozsądnej głośności, ostrym, surowym tonem. Jeśli to nie działa, zastosuj fizyczne ograniczenie: pociągnij za obrożę, każ „siedź” lub „zostań” i przestań lizać. Następnie nagrodź pozytywnym wzmocnieniem – przysmak, zabawkę, głaskanie. Pomaga prosta komenda „przestań”, którą pies skojarzy z zakazem lizania.
Pamiętaj, że pies postrzega lizanie jako akt afektu i troski. Ważne: nie bądź zbyt surowy. Jeśli akt ten spotka z nadmiernie ostrzą reakcją, pies może poczuć bezradność i możesz stracić jego miłość i zaufanie. Pies może się zdenerwować i lizać jeszcze bardziej, by się przeprosić, zamiast przestać.