Pies boi się wody z węża – strach z wody lub samego węża. Przyczyna nie ma znaczenia: modyfikacja zachowania skupia się na redukcji lęku i zmianie rutyny, nie na eliminacji obiektu strachu.
Ludzkie traktowanie "uczuć" psa, brak ruchu i dyscypliny pogłębiają strach. Zmieniając rutynę i nie pieszcząc lęku – pomóżesz psowi pokonać strach.
Potrzebne
- Wąż ogrodowy
- Zraszacz (opcjonalnie)
- Smaczki (opcjonalnie)
Instrukcja – desensytyzacja
- Spacer 30–45 min, szybkie tempo. Zwolnienie napięcia = większa chęć do współpracy. Codzienny ruch = klucz do zarządzania lękiem i treningu.
- Przejdź obok węża z daleka, stopniowo zbliżaj. Nie patrz na wąż. Ignoruj lękowe zachowania. Przekieruj uwagę lekkim uderzeniem uda nogą i kontynuuj spacer.
- Zatrzymaj się przed wężem, każ "Siedź". Pies może zapaniikować. Zostań SPÓJNY. Nie ulgaj fizycznie/werbalnie – to wzmacnia lęk. Behawiorysta Cesar Millan stosował to u Buddy'ego (pies bojący się wody) – panika ustąpiła (patrz źródła).
- Powtarzaj codzienny spacer przy wężu, chwal spokój.
- Poproś kogoś, by włączył wodę przy wężu podczas spaceru. Podejdź do working węża, każ "Siedź". Ignoruj lęk, czekaj na uspokojenie. Chwal słowami/smaczkiem.
- Namocz dłoń, przyłóż do pyszczyka psa. Ciekawość -> węchu/obliźnie. Gdy brak strachu – namocz dłoń ponownie, delikatnie głaskaj policzek/pysk. Chwal za spokój.