Pies lynie, odkurzacz konieczny. Ale za każdym razem: hysterja. Pies nie chce dopieszczać – jest zestresowany. Potrzeba cierpliwości i zrozumienia. Dywan może poczekać, nauka trwa.
1. Prewencja (szczeniaki)
Socjalizuj młodego psa z odkurzaczem: noś go podczas odkurzania LUB dawaj smaczek. Pozytywne skojarzenie. Jeśli pies dorosły nieprzyzwyczajony – naucz ogólnie, KIEDY szczekać, a KIEDY nie. Najpierw komenda "Mów" (szczekaj). Potem "Cicho" + nagroda za ciszę.
2. Desensytyzacja (przyzwyczajanie)
Pies nie czuje się komfortowo z dźwiękiem. Pozytywne wzmocnienie.
- Mały krok: wyjmij odkurzacz, NIE WŁĄCZAJ. Dużo pozytywnej uwagi: głaskanie, smaczki, słowa. Szczeka? Usuń uwagę (nie karaj – pogłębi strach).
- Gdy komfortowy z obecnością – WŁĄCZ. Pomocnik w innym pokoju, Ty bawisz psa. Zbliżaj się. Smaczki/ulubiona zabawka przy hałasie. Jeśli pies patrzy na odkurzacz – usuń nagrody, stań między psem a urządzeniem, każ "Siedź" (najlepiej sygnałem ręki), WYŁĄCZ odkurzacz. NIE chcesz, by pomyślał: "szczeknąłem – odkurzacz zgasł". Poczekaj, spróbuj znów. W końcu odkurzasz ze smaczkami w ręku.
3. Separacja (ostatnia deska ratunku)
Jeśli nic nie działa – klatka, inny pokój, ogródek podczas odkurzania. Głęboki strach trudny do pokonania. Dystans ulży psu i Tobie. Kość/Kong ze smaczkami na czas odkurzania.