Może zaskoczy, że uroczy, zabawny jamnik był oryginalnie hodowany w Niemczech do polowania i zabijania borsuków. Jamniki nie są już psami łowieckimi, ale ich upór i odwaga zostały. Te cechy to dobra i zła wiadomość dla rodzin z dziećmi.
Temperament
Jamniki są niezależni, sprytni, inteligentni. To czyni ich upartymi i, jak wszystkie gończe, trudnymi w treningu. Są też czułe, ciekawe i lojalne, ale muszą wiedzieć, kto rządzi. Jeśli są dobrze zbalansowani, zazwyczaj dobrze radzą sobie z rodzinami i dziećmi, ale ich temperament niekoniecznie pasuje do rodzin z małymi dziećmi, które nie umieją jeszcze obsługiwać zwierząt.
Niemowlęta i małe dzieci
Małe dzieci i psy nigdy nie powinny być razem bez nadzoru. Niemowlęta i małe dzieci nie znają etykiety w kontakcie z psem. Z kolei jamnik może nie zrozumieć zachowania dziecka i zaatakować, jeśli poczuje się prowokowany. Wrodzony upór i odwaga w obliczu niebezpieczeństwa czyni go groźnym przeciwnikiem dla małego dziecka. Z drugiej strony, małe dzieci często bawią się brutalnie, a wydłużony kształt jamnika czyni go wrażliwym na urazy kręgosłupa przy nieumiejętnej obsłudze.
Starsze dzieci
Jamniki zazwyczaj są słodcy i miłosni do tych, którzy ich dobrze traktują. Ogólnie dobrze radzą sobie ze starszymi dziećmi, nauczonymi delikatnego i szacunkowego traktowania zwierząt. Dopóki nie są misshandlowane ani grożone – jamniki to dobre psy rodzinne. Pamiętaj: psy i dzieci mają indywidualne osobowości, poziomy energii i cierpliwości. Nadzoruj kontakty dzieci z psem, aż wszyscy będą w pełni komfortowi.
Kwestia socjalizacji
Jak przy każdej rasie, kluczowe jest wczesne, prawidłowe socjalizowanie jamnika. Szczeniacy ogólnie lepiej akceptują burzliwe życie domowe, ale dorośli jamniki też mogą zostać zsocjalizowani przy czasie i cierpliwości. Klucz: wolne, stopniowe wprowadzanie dzieci i nowego jamnika. Idź w tempie psa i nigdy nie zostawiaj dzieci i psów samych.