Poronienia u psów mogą wystąpić w dowolnym momencie ciąży, nawet zanim zdasz sobie sprawę, że suka jest w ciąży. Jeśli podejrzewasz ciążę, umów się na wizytę u weterynarza, by potwierdzić ciążę i uzyskać instrukcje opieki. Mimo najlepszej opieki, poronienie czasem jest nieuniknione. Objawy poronienia (spontanicznego poronienia) zależą od zaawansowania ciąży.
Krwiste wycieki z pochwy
Możesz zauważyć krwiste wycieki u suki, choć przy wczesnym poronieniu ich może nie być. Każdy wyciek wymaga wizyty u weterynarza, by ustalić, czy doszło do poronienia, i zastosować leczenie.
Mniejszy brzuch
Brzuch suki nie jest wyraźnie większy do późnej ciąży. Jeśli poronienie nastąpi po 6–7 tygodniach, prawdopodobnie zauważysz zmniejszenie brzucha. Może to wystąpić z wyciekiem lub bez – organizm może wchłonąć płody zamiast je wypchnąć.
Brak porodu
Gdy suka nie rodzi w terminie, może to oznaczać, że poronienie nastąpiło wcześniej. Po poronieniu suka może nadal wykazować objawy ciąży z powodu hormonów. Dlatego możesz nie wiedzieć o poronieniu aż kilka dni po terminie. Pseudo-ciąża też daje objawy bez porodu – potwierdzenie wymaga USG.
Wymioty i biegunka
Suka z poronieniem czasem przeżywa wymioty i biegunkę, gdy poziomy hormonów wracają do normy. Zwiększenie spożycia płynów zmniejsza ryzyko odwodnienia, ale przy silnych objawach konieczny weterynarz.
Depresja
Suka może przeżyć depresję po poronieniu, zwłaszcza jeśli rodziła wcześniej. Psy kochają swoje szczeniaki i mogą cierpieć po ich stracie. Bądź delikatny i miły, aż hormony wrócą do normy.
Wypchnięcie płodów
Późne poronienie spowoduje wypchnięcie płodów, jeśli ciąża jest zbyt zaawansowana na wchłonięcie tkanki. Zaburzenia hormonalne lub przedwczesne porody mogą powodować późne poronienia. Weterynarz może badać poziom hormonów; jeśli płody żyją, może zwolnić poród, by urodziły się zdrowe.