Trudno uwierzyć, że czihuahua w filiżance herbaty i mastif to ten sam gatunek. Psy obejmują ogromne spektrum rozmiarów, kształtów, temperamentów i cech fizycznych. Dobrze wyhodowane przedstawiciele niektórych ras często wykazują wspólne cechy, takie jak cichość i rzadkie szczekanie. Pamiętaj jednak: choć rasa może zwiększać lub zmniejszać skłonność do szczekania, nie każdy pies danej rasy będzie do niej pasował. Środowisko, trening i osobowość jednostki równie decydują o głośności.
Basenji (pies Kongo)
Basenji to jedna z niewielu ras fizycznie niezdolnych do szczekania. Ten pies jest prawie niemy, ale komunikuje się jodełkami, syczeniem lub wyciem. Nie myl „ciszy” z łatwością w prowadzeniu. Basenji jest inteligentny i łatwy w treningu, ale szybko przejmuje rolę „lidera stada” bez silnego właściciela. Ma nieskończoną energię i kocha gryźć. Bez odpowiedniego wysiłku i stymulacji może stać się destrukcyjny w domu.
Borsoj
Borsoj, znany też jako chart rosyjski, to elegancki, smukły pies, który może ważyć do 100 kg. Słynie z cichego, nieterytorialnego i afekcyjnego usposobienia. Jako chart dążnie podąża za tropem zapachowym, ignorując wszystko inne – w tym wołanie właściciela. Wymaga regularnego ruchu i bliskiej nadzoru, bo może gonić ofiarę przez mile bez zatrzymania.
Newfoundland
Newfoundland, zwany potocznie „Newfie”, słynie z słodkiego temperatu, cierpliwości i powolnych, masywnych ruchów. Należy do największych ras – waży do 150 kg. Najszczęśliwszy w towarzystwie ludzi, rzadko szczeka i jest łagodny. Nie potrzebuje kilometrów biegania, ale łatwo przegrzewa ze względu na gęstą sierść. Nie dla maniaków porządku: masowo linieje, pija i je bałaganie.
Mastif angielski
Mastif angielski, wyhodowany do strażnictwa królewskich dworów, emanuje potęgą – waży powyżej 200 kg. Rzadko szczeka, ale cicho strzeże rodziny i terytorium. Łagodny z dziećmi, ogólnie spokojny. Doskonały pies rodzinny, ale od pierwszego dnia potrzebuje silnego ludzkiego „lidera stada”, inaczej sam się do tej roli powołuje.