Implantacja mikroczipa u psa jest niemal bezbólowa i można ją wykonać u weterynarza lub w lokalnym Towarzystwie Humanitarnym (Humane Society) lub schronisku. Trwa kilka minut i nie jest droga. Faktem jest, że psy adoptowane ze schronisk w całym kraju często otrzymują mikrochip przed oddaniem nowym rodzinom.
Mikrochip i psy
Mikrochipy są mikroskopijne. To w zasadzi mikroskopowy chip komputerowy zamknięty w szkle. Techniker lub weterynarz wkłuwa chip igłą i strzykawką pod skórę psa, najczęściej między łopatki.
Mikrochip można odczytać urządzeniem "czytującym" jego numeryczny kod. Każdy chip ma taki kod, zarejestrowany u producenta. Kod identyfikuje psa i właściciela, którego dane kontaktowe (adres, telefon) są w bazie. Zgubiony pies, który zostanie zeskanowany, może zostać zjednoczony z właścicielem. Po implantacji mikrochip nie wymaga wymiany – trwa całe życie psa. Może jednak "migrować" w trakcie życia, dlatego skanuje się psa w całości.
Znaczniki na obroży pomagają, ale…
Obroże i znaczniki są dobre, ale jeśli zaginą, dane kontaktowe właściciela też znikają. Znaczniki mogą zmatowieć i zaraźć, adres i telefon stają się nieczytelne. Jeśli pies zostanie skradziony, złodziej prawdopodobnie pozbędzie się obroży ze znacznikiem. Wekomponowany mikrochip nie jest tak łatwy do zauważenia czy usunięcia. Informacje na chipie pomagają zjednoczyć psa z prawowitym właścicielem.
Mikrochipy i rak
Istnieją spekulacje o związku mikroczipów z rakiem u psów. Badania trwają od lat. U niektórych psów z mikrochipami znaleziono łagodne stany zapalne, większość ustąpiła w kilka miesięcy. Odkryto guzki w tkance wokół mikroczipów, jednak nie ustalono pewnego związku.
FDA i American Veterinary Medical Association nie podają korelacji między mikroczipowaniem a rakiem u psów. Jednak dr Katherine Albrecht, krytyk mikroczipów, opublikowała artykuł "Microchip-Induced Tumors in Laboratory Rodents and Dogs: A Review of the Literature". Stwierdza: "W co najmniej sześciu badaniach opublikowanych w czasopismach toksykologicznych i patologicznych w latach 1996–2006 znaleziono przyczynowo-skutkowy związek między implantowanymi transponderami mikroczipowymi a rakiem u myszy i szczurów laboratoryjnych. Guzki były zazwyczaj sarkomami, w tym fibrosarkomami. W niemal wszystkich przypadkach guzki powstawały w miejscu implantacji i rosły, otaczając urządzenia. W kilku przypadkach guzki rozprzestrzeniały się (metastazy) do innych części ciał, w tym płuc, wątroby, żołądka, trzustki, tarczycy, serca, śledziony, węzłów chłonnych i mięśni przedniej nogi."
Obowiązkowe mikroczipowanie
W USA niektóre hotele wymagają mikroczipu (oprócz dowodów szczepień) przed zakwaterowaniem. Sprawdź lokalne hotele. Niektóre hrabstwa i stany mają wymogi. Np. w Colorado mikrochipy wymagane dla psów, które zraniły ludzi. Minnesota ma podobne prawo. W Illinois zależy od hrabstwa, w Wirginii psy uznane za "niebezpieczne" muszą mieć mikrochip lub tatuaż identyfikacyjny.
Wielka Brytania rozważa ustawodawstwo nakazujące mikroczipowanie psów, by walczyć z niebezpiecznymi psami i ludźmi je hodującymi. Od lipca 2011 r. podróżnicy liniami lotniczymi w Europie muszą mieć koty i psy zmikroczipowane.
Koszty mikroczipowania
Koszty wahają się $15–$60 w zależności od weterynarza i producenta chipa. Niektóre Towarzystwa Humanitarne i schroniska wliczają mikrochip w opłatę adopcyjną.