Szczekanie to naturalne zachowanie, ale często niepożądane. To sposób komunikacji potrzeb. Według behawiorystki Karen Pryor najczęstsze typy: ostrzegawcze, defensywne, pozyskujące uwagę, z frustracji, z nudu.
Potrzebne rzeczy
- Zabawki
- Przeczki
Instrukcja
-
Zidentyfikuj przyczynę. Sprawdź obcych za oknem, niedostępne zabawki. Zwróć uwagę na porę dnia – czy to czas spacera/karmi?
-
Odwróć uwagę. Ulubiona zabawka, szybki aport – działa przy nudzie/frustracji. Wiele zabawek, rotacja co kilka dni = świeżość.
-
Ignoruj szczekanie po uwagę. Jeśli zareagujesz, pies nauczy się: hałas = uwaga. Pies przestanie, gdy zrozumie, że to nie działa. Wymaga siły woli – niektórzy psy potrzebują więcej czasu.
-
Naucz komendy „mów” i „cisza”. Mów „mów” gdy pies szczeka – skojarzy słowo z zachowaniem. Nagrodź przeczką/zabawką/pochwale. Pokaż przeczkę – pies może zacząć szczekać, albo powiedz „mów”. Poczekaj na chwilę ciszy (nawet sekundę), powiedz „cisza” i daj przeczkę. Powtarzaj, aż pies skojarzy „cisza” z brakiem szczekania i nagrodą.
-
Codzienny ruch. Spacery, bieganie, zabawa męczą psa – mniej nudu/frustracji = mniej szczekania.
-
Konsultacja behawiorysty. Jeśli pies szczeka ze strachu (niepewny, boi się) – profesjonalista pomoże. Profilaktyka: wczesna socjalizacja – ludzie, sytuacje, miejsca, przedmioty, zwierzęta.