Instynkt mówi: biegnij za psem. Instynkt myli.
Bieganie za psem = pies ucieka szybciej, dalej. Nawet własny pies w panice nie rozpozna właściciela. Oto techniki, które działają.
Krok 1: Zatrzymaj się – nie goni
To najtrudniejsze, ale najważniejsze. Stań. Oddychaj.
Krok 2: Zrozum: pies jest przerażony
Wypuścił się z ogrodu / ktoś wyrzucił. Nieznane terytorium. Nawet Ty jesteś zagrożeniem, jeśli idziesz agresywnie.
Krok 3: Metoda "wódz stada" – odwróć się i idź
Psy to zwierzęta stadowe. Silny wódz idzie do przodu, stadko podąża.\n• Odwróć tył do psa\n• Idź w stronę przeciwną\n• Patrź za barkiem (widok peryferyjny)\n• Wezwij radosnym, wysokim głosem: "Tu ju! Spacer! Zabawa!"\n• Przysiądź – jesteś na jego poziomie, mniej groźny\n• Smycz gotowa w ręku – na szybkie zaszczelnienie\nJeśli pies podąża – sukces. Nagradzaj, nie karaj.
Krok 4: Metoda "otoczenia" – jeśli metoda 1 nie działa
Zbierz rodzinę/znajomych. Rozejdźcie się szeroko wokół psa. NIE tępicie, NIE kucicie w rogu.\n• Każdy ma: parówki (mocny zapach, tłuszcz = magnes)\n• Pies podchodzi do kogoś -> NATAJMIAST parówka, NIE skrzywanie\n• Nagradzasz przyjście. Karanie = pies nie przyjdzie drugi raz.
Krok 5: Smycz jako lassoo (pętla przesuwna)
Rękojeść smyczy -> pętla. Gdy pies blisko: rzucasz na szyję, zaciągasz. Pies może nie mieć obroży. Klips trwa za długo – pętla natychmiast. Nagradzasz po złapaniu. Budujesz pozytywne skojarzenie z "przyjdź".