Zła wiadomość: większość psów zjada własne wymioty (brzydkie). Dobra: pies nie jest chory ani anormalny. Zła: im to smakuje. Nie zmienisz natury – musisz zarządzać sytuacją.
Potrzebne
- Żelazne nerwy
- Umówienie "NIE" na wielkie oczy proszące o podejrzane jedzenie
- Dużo ręczników papierowych
- Stare ręczniki/ręczniki do brudu
- Galon octu spirytusowego
Zrozum "Siłę" napędzającą frenezję
- Co pies NIE zje? Praktycznie wszystko, co mieści w paszczce. "Ludzkie jedzenie" (najgorsze), karma/przysmaki, karmy innych zwierząt, robaki, żaby, ropucha, zwierzęta (martwe/żywe), trupy, kał (kota z kuwety!), śmieci, a tu: wymioty. Fiu.
- Przeciwnik: Matka Natura. Pomyśl jak pies. Instynkty przetrwania wciąż rządzą. FiFi z lakierem i krzyżykami – wciąż P-I-E-S. Dzicy psie: stadne. Po zjedzeniu ofiary wracają do nory i wyrzucają półprzetrawione jedzenie dla szczeniaków. Każdy pies (nawet bez potomstwa) może podlegać temu. Niedozerwane kawałki w wymiocie = "darmowy przysmak". Matka Natura aprobuje. (Twoje "żelazne nerwy" – dla Ciebie.)
- Co robić? Nie panikuj. Klucz: DIETA. Zapobieganie wymiotom > walka z jedzeniem wymiotu. Monitoruj dietę, brak nowych produktów w fazie testowej. Co wywołuje wymioty? Eliminuj. (Tu "umiejętność mówienia NIE".)
- Obserwuj jak sokoł. Nie gadaj z oczu w fazie testowej. Musisz być szybszy od psa. Odciągnij głowę od bałaganu, zabierz psza z miejsca (klatka/łazienka = czas na sprzątanie). Natychmiastowe sprzątanie = pozbawienie okazji. (Nie karz się, jeśli pies Cię przedrze).
- Sprzątanie profesjonalnie. Ręczniki papierowe: grube kawałki + ślina. Zimna woda, ściśnij. Oct spirytusowy na całe miejsce – neutralizuje zapach (pies nie wraca na miejsce zbrodni). Stare ręczniki, ściśnij, wysusz. Pokój może pachnieć kiszonkami – wyparuje.
Zrozumienie instynktów + dieta + szybka reakcja = mniej bałaganu, więcej spokoju.