Nieśmiały pies ≠ normalny pies. Normalny: ogon, język, radość. Nieśmiały: chowa się za nogami, odwraca głowę, biecze/ucieka. Frustrujące dla właściciela. Ale jest nadzieja – nawet dla najbardziej nieśmiałych.
Potrzebne
- Smycz, przysmaki, wyjścia
5 etapów
- Każdy gość = trening. Ktoś przy drzwiach? Ser/przysmak w ręce (smaczniejszy = lepszy efekt). Drzwi: rzucaj przysmak szczekającemu piesi. Smycz, do drzwi. "Siedź" przy otwieraniu. Przysmak.
- Gość w środku = przysmak od gościa + ignorowanie psa. Pies może nie wziąć – ale nauka: obcy = jedzenie. Strach → radość.
- Powtarzaj, aż pies weźmie z ręki. Potem: gość może głaskać. Pies się boi? Nie nagradzaj. Cofnij krok: "siedź/zostań", gość rzuca przysmak. Nie zmuszaj – to musi być JEGO pomysł.
- Codzienny spacer. Te same trasy → zmieniaj trasy → miejsca z ruchem. Cel: pies relaksowany w każdym otoczeniu. Miesiące ekspozycji. Przysmaki na spacerze za "siedź/zostań" przy obcych.
- Zabieraj psa wszędzie. Sklepy zoologiczne, park, góry, plaża, galerie. Na początku trudno, potem – radość. Inny, pewny pies (w domu lub na spacerze) przyspiesza proces – nieśmiały robi to, co pewny.
Klucz: obniż oczekiwania, świętuj każdy kawałek odwagi. Razem to zdążacie.