Choć przyjmowanie w domu słodkiego, energicznego szczeniaka to ekscytujące przeżycie, jedna rzecz na pewno może je lekko zatrucić: zazdrosny starszy pies. Nie wiele rzeczy tak wywołuje terytorialne instynkty psów, jak dodanie nowego puszystego członka domostwa.
Oznaczanie terytorium
Zachowanie zazdrośnego psa traktuj jako mocno terytorialne, a nie czysto zazdrośne. Gdy nowy szczeniak ingeruje w wygodne i znane terytorium starszego psa, to cała sytuacja może sprawić, że ten drugi poczuje się niepewnie i zagrożony. Wszystko to jest nowe i dziwne, i piesek po prostu nie na to chodzi. Nowy szczeniak może sprawić, że pies poczuje konieczność ponownego ustalenia tego, co już jego. Jednym ze sposobów, w jaki psy to często robią, niestety, jest oznaczanie kluczowych miejsc w domu moczem. Ostawiając zapach moczu w obszarach domu, zyskują posiadanie – choćby tylko w ich słodkich psich głowach.
Zamieszanie w domu
Nieznajomość nowego szczeniaka może sprawić, by pies czuł się zestresowany. Jeśli starszy pies nie dostaje tyle uwagi, co przed przybyciem nowego, może się zfrustrować i uciec w zachowania destrukcyjne – czy to gryzienie fotele w gabinecie, jedzenie nieprzeznaczonych do jedzenia przedmiotów, czy kopanie ogromnych, nieestetycznych dołków w ogrodzie. Psy nie są odporne na zazdrość, a jeśli pies czuje zazdrość z braku uwagi, nawet uwaga za robienie czegoś „źle” może mu się podobać – biedak.
Agresja
Jeśli starszy pies zachowuje się agresywnie za każdym razem, gdy myśli, że mały szczeniak ma „wdrzeć się” w jego przestrzeń, to jego terytorialne i zazdrośne uczucia na pewno wychodzą na jaw. Ze względu na to niebezpieczeństwo, kluczowe jest, by nigdy nie pozwalać szczeniakowi i psowi na bycie razem bez ścisłego nadzoru. Pierwsze wrażenie ma znaczenie. Jeśli pies nie poznał jeszcze nowego szczeniaka, może być mądre spotkać ich w „neutralnej” przestrzeni – np. w parku. Jeśli pies nie czuje posiadłości, nie będzie się tak zagrożony nowym dodatkiem. Przykłady agresywnego „zazdrośnego” zachowania: szczekanie, goniienie, wyrzyganie, a nawet kąsanie. Nigdy nie stawiaj żadnego z psów w kompromitującej lub niebezpiecznej sytuacji. Gdy wchodzą w interakcje, upewnij się, że oboje mają wygodne smycze.
Język ciała
Zawsze uważnie obserwuj psa – i szczeniaka – gdy są blisko siebie. Trzymaj oczy szeroko otwarte na wszelkie znaki potencjalnej wrogości lub zazdrości. Niektóre znaki zagrożonego i zazdrośnego psa to napięte ruchy ciała, zgrubiała sierść na grzbiecie, fiksowane patrzenie i odsłonięte zęby. Jeśli pies angażuje się w którykolwiek z tych sygnałów, prawdopodobnie martwi się o swoje terytorium – i zazdrości w wyniku tego.
Obrona zasobów
Pies może też „strzec zasobów” w obecności nowego szczeniaka. Jeśli starszy pies wyrzyga i napina się za każdym razem, gdy mały tylko idzie w stronę jego miski, to czuje się mocno posiadły posiłek. To zachowanie nie musi być zazdrością per se, a raczej strachem przed utratą czegoś cennego – korzeniem wielu zazdrości.