Legendą Irokézów: psy bawiły się, zdjęły ogony, tańczyły. Usłyszały ludzi, chwyciły obce ogony – dlatego dzisiaj wąchają się pod ogonami, szukając swojego. Rzeczywistość: wymiana informacji chemicznych. Pсы wierzą nosom. Jeśli podejdą z grzecznością i zgodą – spokój. Jeśli jeden jest grubiański/agresywny – kłopoty.
„Zejdź!” – dominancja
Ogon wysoko, sztywny, pies nie pozwala wąchać = „Nie bądź natrętny”. Obserwuj oboje psy pod kątem agresji. Odwdzięć uwagę (przerwa) do uspokojenia.
„Pomocy!” – strach
Ogon pod brzuchem, odwracanie się, jęczenie, chowanie za nóg = strach. Strach → agresja przy stresie. Zabierz psa z zasięgu drugiego.
„Daję się!” – poddanie
Ogon pod sobą, odwrócenie głowy/ciała, zeuwanie, kładzenie = „Wygrywasz”. Jeśli drugi pies się zrelaksuje – pierwszy może pozwolić na wąchanie, czując bezpieczeństwo.
„Nie dziś!” – suka w locie
Samiec chce wąchać sukę w locie – ona odrzuca, bo nie gotowa. Jutro może być chętniejsza.