Jeden szczeniak to dużo pracy, dwa – to więcej niż podwojona. Wielu uważa, że adopcja dwóch naraz to przód dla psów (mają towarzystwo), ale często osiąga się efekt odwrotny: dwa psy (nawet z różnych miotów) tworzą problemy dla siebie i właściciela.
Wiązanie z sobą, a nie z człowiekiem
Szczeniaki adoptowane razem wiązują się ze sobą, nie z właścicielem. Prowadzi to do lęku rozdzielenia, problemów z treningiem, uzależnienia od drugiego psa, a nie od człowieka.
Lęk rozdzielenia
Podzielone szczeniaki (nawet na chwilę) padają w lęk: destrukcja (dywany, meble), mokranie, wycie, szczekanie do powrotu drugiego.
Niedostateczny czas na trening i socjalizację
Właściciel dzieli czas na dwoje – każdy dostaje połowę uwagi. Nie trenuje się ich razem. Każdy dostaje mniej czasu na czystości, posłuszeństwo, socjalizację – co wzmocnia ich wzajemną więź.
Inne trudności treningowe
Przy czystości: jeśli jeden się uczy, a drugi nadal brudzi – pierwszy może wrócić do starych nawyków. Frustrujący cykl do momentu, aż obaj nauczą się.
Koszty
Dwa razy więcej: weterynarz (dwa razy wizyty, jeśli różne rasy – różne ceny), karma, zabawki, przekąski, fryzjer, sierść.
Strata jednego psa
Gdy jeden umrze, drugi może załamać się: ciężki lęk rozdzielenia, odmowa jedzenia, śmierć w dni/tygodnie. Ogromny stres dla właściciela.