Trenerzy, właściciele, schroniska, hodowcy, behawioryści używają testów temperamentalnych, by ocenić cechy: przyjaźń, chęć zabawy, płochliwość, stabilność, agresja, pewność siebie, ochronność, instynkt polowy, rozróżnianie zagrożeń. Testy przewidują przydatność do adopcji, hodowli, pracy terapeutycznej, asystencji, poszukiwawczej. Według Paw Rescue – narzędzie predykcyjne reakcji psa w różnych sytuacjach.
Wpływy genetyczne
Zachowanie silnie uwarunkowane genetycznie. Rasa/mieszanka – pierwsza rozważana. Każda rasa ma wejrzone tendencje: pasterskie – energiczne, użytkowe – adaptacyjne do pierwotnego roli. Np. owczarek niemiecki – naturalnie ochronny, dobry policyjny/strażniczy, potrzebuje silnego przewodnika. Newfoundland – ratunek wodny, ale rozmiar/upór utrudnia trening. Berner – dobry pies rodzinny, wozowe, ale niektórzy nerwowi. Teriery – urocze, sprytne, ale asertywne, potencjalnie agresywne. Genetyka to podstawa testów.
Wpływy środowiskowe
Zachowanie ukształtowane tak samo przez środowisko: opiekunowie, trening, otoczenie. Rasa z tendencjami dominacyjnymi w dobrym środowisku = dojrzały, bezpieczny, ochronny pies. Ten sam pies źle wychowany = agresywny, niebezpieczny.
Testy w schroniskach
Psy w schroniskach często brakuje wychowania/treningu. Wielu znęcanych lub posiadanych przez niekompetentnych. Często odrzucane jako „problemowe”, choć problemy da się rozwiązać wiedzą o psach. Pracownicy/volontariusze testują, by ocenić adoptowalność i dopasować trening/dom.
Testy szczeniaków
Socjalizacja, wychowanie, środowisko ważniejsze od testów u szczeniaków (Shelter Dogs). Ale ocena wrażliwości na bodźce daje ogólny pomysł na temperament.