Gryzienie to naturalne zachowanie psów. Szczeniaki uczą się tego w miocie. Gryzące psy (szczeniaki i dorośli) to problem dla rodzin. Gryzienie szczeniaka irytuje, dorosłego psa – niebezpieczne, zwłaszcza z dziećmi. Przy psie gryzącym masz wiele dróg naprawczych. Jeśli żadna nie działa – oddanie psa może być ostatecznością.
Potrzebne rzeczy
- Weterynarz
- Zabawki dla szczeniaka
- Zabawki do gryzienia
- Trener psów (jeśli trzeba)
- Specjalista od zachowania zwierząt (jeśli trzeba)
- Kaganiec (jeśli trzeba)
Instrukcja
- Krok 1: Weź pod uwagę wiek psa. Szczeniaki do 6 m-cy gryzą z instynktu/zabawy, nie złośliwości. Mogą ząbować lub bawić się. Starsze szczeniaki (ok. rok) mogą nadal bawić się gryzieniem, ale też testować granice – potrzebują intensywnego treningu posłuszeństwa. U dorosłych psów gryzienie to trudniejszy problem. Pies gryzący zazwyczaj uważa się za „lidera stada”.
- Krok 2: Znajdź przyczynę behawioralną. U szczeniaków to niemal zawsze zabawa. U dorosłych trudniej. Określenie przyczyny pomaga zdecydować, czy i jak skorygować. Pies może być dominujący (gryzie by utrzymać status), lękowy (znęcane psy gryzą w obronie, ale i nieznęcany gryzie przy postrzeganym zagrożeniu – np. gwałtowne dzieci, inne psy dominujące). Terytorialne: gryzą przy misce, legowisku, zabawce, granicy terenu. Albo po prostu nie wiedzą lepiej – brak treningu.
- Krok 3: Wyklucz przyczyny medyczne. Każdy pies gryznie, jeśli dotkniesz bolącego miejsca. Jeśli pies syczy/szarpie tylko przy dotyku konkretnej części ciała – do weterynarza. Utrata słuchu/wzroku = częstsze gryzienie z zaskoczenia/strachu. Wątpliwości – pełne badanie u weterynarza.
- Krok 4: Ocena psychologiczna. Jeśli nie znajdziesz przyczyny behawioralnej/medycznej – weterynarz, trener, behawiorysta. Psy gryzące bez wyraźnej przyczyny mogą mieć zaburzenia psychiczne.
- Krok 5: Zapobież, by szczeniak nie stał się psem gryzącym – wczesny trening. Natychmiastowe, stanowcze warunkowanie. Zabawki do gryzienia (zwłaszcza przy ząbowaniu). Jeśli szczeniak gryzie w zabawie – wydaj wysoki, cieniutki piszczel (jak inny szczeniak), by zrozumiał, że boli. Głośne, stanowcze „nie” i minuta ignorowania po ugryzieniu.
- Krok 6: Trenuj starszego psa w zależności od przyczyny. Dominacja: trenuj dominacją. Karm tylko po przyjściu na komendę i siadaniu, wymagaj wykonywania każdego polecenia, egzekwuj granice (co to obszar psa, a co nie). Terytorialne: jasno zdefiniuj obszar psa klatką/płotem. Jeśli pies chroni mebel/pokój, który nie jest jego – zakaz dostępu lub usunięcie mebla. Lękowe: buduj pewność siebie. Nagradzaj spokój, pozytywne wzmocnienie i socjalizacja.
- Krok 7: Zatrudnij trenera, jeśli własne metody nie działają. Trener zna triki, daje wgląd w zachowanie.
- Krok 8: Oddaj psa, jeśli nic nie pomaga. Poważne zaburzenia psychiczne – zazwyczaj eutanazja. Terytorialne/dominujące – eutanazja lub oddanie dominującemu właścicielowi zdolnemu do retreningu. Lękowe – nowe, spokojniejsze otoczenie. Przy oddawaniu: w pełni ujawnij naturę problemu nowemu właścicielowi.