Mikrocipy dają trwałą, komputerową identyfikację podskórną – w przeciwieństwie do adresówek/obróż, które można zdjąć. Istnieje kilka typów mikrocipów – warto znać różnice.
Funkcja
Mikrocipy to transpondery emitujące sygnał radiowy po przeskanowaniu. Skaner odczytuje kod ID, a weterynarz/osoba odczytująca musi zadzwonić do rejestru, by uzyskać dane właściciela.
Rozmiar
Mikrocipy to małe krążki nieco większe od ziarna ryżu. Weterynarz implantuje igłą specjalną w miejscu wstrzyknięcia.
Częstotliwość
Trzy standardowe częstotliwości: 125 kHz, 128 kHz, 134 kHz. W USA większość to 125 kHz; reszta świata – 134 kHz (standard ISO). Jedyna zaleta 134 kHz: plany wyjazdu za granicę. Ryzyko: starsze czytniki w schroniskach mogą nie odczytać 128/134 kHz.
Marki
Wiele firm: AVID, HomeAgain, AKCCAR (często 125 kHz). DATAMARS wyprodukował Crystal Tag (134 kHz), implantowany w Banfield Veterinary Hospitals w USA.
Ostrzeżenie
Mimo istnienia skanerów uniwersalnych, dawniej były problemy z odczytem innych częstotliwości w USA. ZAWSZE rejestruj psa w rejestrze mikrocipu i aktualizuj dane. NIE implantuj >1 cipu – mogą się zakłócać, dawać błędne odczyty.
Standaryzacja
Problem USA: większość cipów na 125 kHz, a nie standard ISO. Producenci rozwinęli czytniki wieloczęstotliwościowe, ale w USA nie ma jednego standardu. Zapytaj weterynarza, jaka częstotliwość najlepiej – lekarze znają problemy i doradzą najbardziej czytelny cip.