Wyobraź sobie show „Taniec z pszczółmi” – byliby, gdyby kanały zwierzęce miały głos. Tańczące pszczoły to norma – tak się komunikują. Zwierzęta dzikie komunikują się z wielką sprawnością: językiem ciała, głosami (śpiew ptaków), a delfiny i wieloryby – systemem sonarowym (ekolokacja). Zwierzęta domowe (psy, koty, konie) używają ciała i głosu do komunikacji ze sobą i z ludźmi. Z odrobiną cierpliwości nauka interpretacji komunikacji zwierząt to satysfakcjonująca przygoda.
Instrukcja
Relaksacyjny „pieski uśmiech” = spokój i zadowolenie. Obserwuj zwierzęta uważnie. Psy i koty używają języka ciała do komunikacji z ludźmi. Np. pies, który sztywnieje, schowuje ogon, zdycha sierść na karku – jest przerażony/zły. Pies z przyjaznym, luźnym „pieskim uśmiechem” czuje się swobodnie. Ogon gwałtownie machany w bok i góra-dół = radosny, chcący zabawy. Ogon wolno, w kółko = strach, złość, defensywa. Schowany ogon (poza niektórymi chartami) = strach. Pies, który wpatruje się w Ciebie groźnie – wyzwala Cię; nie patrz prosto w oczy – to nasila niepokój i ryzyko ugryzienia.
Badacze dzikich kotów odkryli, że spokrewnione koty lub para zamykają oczy przy zbliżaniu. Spróbuj powoli mrugać do kota – sprawdź, czy nie odpowie tym samym.
Słonie komunikują się podziemnie. Słuchaj dźwięków, jakie wydają zwierzęta. Kiedyś wierzono, że koty mruczą, gdy są zadowolone. Lorraine Kassarjian D.V.M. wyjaśnia: „Koty mruczą z wielu powodów: stres, strach, lęk. Czasem w medycynie trzeba utrzymać kota i zrobić rzeczy bolesne – a on mruczy. Wiec mruczenie to też sposób na uspokojenie siebie, jak głębokie oddychanie czy mantra”.
Koty mają różne miauczenia – „obudź się i nakarm mnie”, „jestem sam i chcę uwagi”.
Pies szczeka, by przekazać coś. Wedle Humane Society: uwaga, głód, strach, nuda, instynkt ochronny, problem zdrowotny. Ryknący pies mówi: „zostaw mnie w spokoju”.
Słonie mają podziemne umiejętności komunikacji – „rozmawiają” pod ziemią. Wedle artykułu zespołu Stanford na World Science, to wyjaśnia, dlaczego słonie w Tajlandii panikowo uciekły godzinami przed tsunami w 2004 r.
Psy i koty komunikują z ludźmi non-stop. Porównaj język ciała i dźwięki zwierząt i ludzi. Np. gdy człowiek jest zestresowany/napięty – sztywnieje, ściska zęby/pięści. Podobnie pies/kot napięty/przerażony – napięcia ciało. Jak włoski na ramionach/tyle szyi stoją, tak sierść zwierzęcia może stać. Może odsłonić zęby jak ludzki grymas obrzydzenia. Pies schowuje ogon przy nerwowości; człowiek może się zamknąć, ściągnąć barki w pozie poddańczego.
Z drugiej strony, gdy koty są szczęśliwe – trzymają ogon pionowo w górę, jak ludzie stoją prosto i wysoko. Luźny „pieski uśmiech” = ludzki uśmiech; machanie ogonem = wzruchany, rozradowany człowiek.