Podczas sterylizacji suce usuwa się macicę i jajniki – nie może już mieć szczeniaków. Uwalnia się też od ogromnych wahań hormonalnych w okresie ruti. Opieka po sterylizacji nie różni się drastycznie, ale warto pamiętać o kilku rzeczach.
Opieka pooperacyjna
Przyglądaj suce blisko po przyjściu do domu. Będzie bardzo senna i niekoordynowana. Zostaw ją w ciemnym, cichym pokoju do regeneracji. Do normalnego zachowania wraca w 24 h. Sprawdzaj rany codziennie: obrzęki, krwawienie, wydzielina gnojowa. Jeśli suka lizcze/gryzie rany – potrzebna sztywny obroża (Elizabethan collar / BiteNot). Natychmiast do weterynarza, jeśli: gorączka, wymioty, nietypowa apatia, duszności bez przyczyny – to objawy infekcji. Nie kąpać psa min. 10 dni.
Niemoc moczowa
Bardzo rzadko, w ciągu roku po sterylizacji, suka staje się niemocna. Moczuje, gdy zasypia i mięśnie się całkowicie rozluźniają; w innych sytuacjach nie ma wypadków. Leczy się tanimi hormonami sintetycznymi od weterynarza, wzmacniając mięśnie pęcherza. Pomaga też późnowieczorne wyjście na spacerek. W podeszłym wieku niemoc jest normalna – pęcherz traci naprężenie. Chusteczki wielorazowe tu pomagają. Ale jeśli po tygodniach/miesiącach bez wypadków nagle pojawią się – to może być choroba. Wizyta u weterynarza z próbką moczu.
Mit o przytywaniu
Powszechnie uważa się, że sterylizowane psy szybko tyją. Tyją, jeśli je przekarmiasz i mało ruszasz. Wiele suk sterylizowanych wciąż jako szczeniaki – ludzie błędnie karmią tymi samymi kaloriami/białkiem/tłuszczem, gdy pies jest dorosły. Dorosła sterylizowana suka, jeśli nie jest bardzo aktywna, potrzebuje mniej kaloryczności, tłuszczu i białka po zakończeniu wzrostu. Na rynku diety i karmy senior. Nowe karmy wprowadzaj stopniowo, by uniknąć problemów trawiennych. Marchew, jabłko, brokuł, fasolka szparagowa – dobre niskokaloryczne smaczki.