Mikroczip psa to mały urządzenie elektroniczne implantowane pod skórę. Minimalna płytka drukowana zamknięta jest w cylindrze szklanym wielkości ziarna ryżu. Po implantacji czip aktywuje się skanerem i potrafi przekazać informacje o zwierzęciu.
Implantacja
Czip ładuje się do igły strzykawczej. Igła wstawia się pod skórę i wstrzykuje mikroczip. Choć igła jest nieco grubsza od standardowej, implantacja nie boli bardziej niż zwykła iniekcja. Mikroczipy wkłada się zazwyczaj między łopatki, tył karku, i można je poczuć delikatnie dotykając skórę w miejscu wstrzyknięcia. Cała procedura trwa chwilę podczas rutynowej wizyty u weterynarza.
Korzyści
Mikroczipy służą głównie do odzyskiwania zgubionych zwierząt. Czip zawiera numer ID, który w bazie danych komputerowej jest powiązany z danymi kontaktowymi rodziny psa. To umożliwia schroniom i gabinetom weterynaryjnym szybkie spotkanie zgubionego psa z właścicielem. Obecnie mikroczipy nie potrafią śledzić zwierzęcia i nie zawierają danych medycznych.
Odzyskiwanie
Każdy czip ma unikalny numer ID. Po implantacji weterynarz skanuje psa, by aktywować czip i sprawdzić działanie. Wypełnia formularz z danymi właściciela, numerem ID, imieniem psa, opisem, danymi gabinetu i kontaktem awaryjnym. Rejestr trafia do ogólnej bazy. Jeśli pies zgubi się i trafi do straży zwierząt lub schroniska, zostanie zeskanowany i szybko wróci do domu.
Konserwacja
Mikroczipy nie mają własnego źródła energii – są nieaktywne, dopóki nie zostaną zeskanowane po implantacji. Po aktywacji nie wymagają utrzymania, choć trzeba aktualizować dane kontaktowe przy zmianie. Wszystkie elementy są hermetycznie uszczelnione przy produkcji, co zapobiega wniknięciu płynów i zmniejsza ryzyko powikłań. Raz w roku, na rocznej wizycie, weterynarz powinien zeskanować czip, by potwierdzić działanie i to, że nie przesunął się.
Problemy
Mikroczip to wspaniałe urządzenie do riunifikacji zgubionych psów z rodzinami. Jednak w ostatnich latach producenci robią czipy wymagające czytników specyficznych dla firmy. Skanery jednej firmy mogą nie czytać cipów innej. Niektórzy producenci darują skanery schroniskom, inni nie. To oznacza, że czipowany pies może przejść przez ręce straży zwierząt, a jego czip pozostanie niewykryty. Przed implantacją skontaktuj się z najbliższym urzędem straży zwierząt i upewnij się, że używają skanerów czytających czipy Twojego weterynarza. Pamiętaj też, by pies nosił zwykłe tabliczki adresowe na obroży – nikt nie potrzebuje skanera, by przeczytać dane na tabliczce.