Naszyjniki psa to wymóg prawny – pokazują tożsamość, szczepienie na wściekliznę i licencję. Ale są głośne: budzą w nocy, alertują inne psy, zakłócają rozmowy, dzwoneczki w ciszy. Naszyjniki tarczą się o siebie, starząc nadruki. Niektóre barwią sierść jasnych psów. Wyciszenie ich rozwiązuje te problemy. Oto sposoby – proste i bardziej zaawansowane.
Instrukcje
Gumka do włosów – szybkie rozwiązanie. Połóż płaskie strony naszyjników razem. Owij gumką naszyjniki, ściszając je. Rozwiązanie tymczasowe, ale skuteczne. Gumkę łatwo założyć i zdjąć – dobre, gdy cisza potrzebna tylko czasem.
Rzepy samoprzylepne (z pudełka do szycia lub z pokoju używkowego). Często używane zamiast guzików. Mają stronę z hakami, z pętlami i klejną podkładkę. Upewnij się, że tyły naszyjników stykają się idealnie. Możesz zdjąć jeden i odwrócić na obrączce, by były plecy do pleców. Naklej jedną rzepę na tył jednego naszyjnika, drugą na drugi. Dopasuj je do siebie, by nadruki były widoczne. Rzepy wyciszają naszyjniki na stałe.
Plastikowy wycisznik na naszyjnik. Dostępne w zoologicznych, marketach budowlanych, u kluczników. Tanie plastikowe osłonki wkładane na naszyjnik. Różne kolory i kształty. Montaż: zdejmij naszyjnik z obrączki, naciągnij wycisznik, załóż z powrotem. Wycisznik zostaje na stałe.
Torby na naszyjniki. Małe woreczki z tkaniny lub wildy, zakładane na naszyjniki. Gumka lub sznurek trzyma je w miejscu. Można zdjąć po spacerze. Dostępne style pasujące do strój psa.
Kieszeń na obroży – dla psów, których naszyjniki zapadają. Psy w klatkach, przy ogrodzeniach, śpiące na wentylacjach, bywają uwięzione naszyjnikami. Kieszeń na obroży trzyma naszyjniki w środku. Wybierz wystarczająco dużą, z nie-metalowymi zatrzaskami (metalowe rdzeją). Spacer bez alarmowania sąsiedzkich psów.