„Dzikie odpowiedniki” to oryginalna, naturalna forma udomowionego gatunku rośliny lub zwierzęcia, w przeciwieństwie do zmodyfikowanej lub uprawnej wersji.
Udomowienie polega na selekcyjnym hodowli przez ludzi cech pożądanych, co powoduje istotne różnice względem dzikich przodków. Przykłady: pies (dziki odpowiednik: wilk szary), kukurydza, pszenica, bydło (dziki odpowiednik: tur), kurczak (dziki odpowiednik: kur dziki bankiwny).
Badanie dzikich odpowiedników pomaga naukowcom zrozumieć udomowienie i zachować bioróżnorodność oraz zasoby genetyczne na przyszłe hodowle i ochronę.