Warzuchy wchodzą w interakcje z ludźmi w sposób zarówno pozytywny, jak i negatywny.
Po stronie pozytywnej warzuchy mogą aerować glebę, rozsiewać nasiona, zmniejszać ryżko pożarów jedząc suchą trawę, dostarczać mięsa i skóry przez łowiectwo oraz przyciągać turystów.
Po stronie negatywnej mogą niszczyć uprawy, niszczyć zapasy żywności, konkurować z zwierzętami hodowlanymi, rozprzestrzeniać choroby takie jak afrykańska gorączka świń, a w rzadkich przypadkach powodować urazy lub śmierć w obronie własnej.
Rolnicy często uważają warzuchy za szkodniki i używają płotów, straszaków lub psów strażniczych, by je odstraszać. Warzuchy są też łowione dla mięsa i skóry w niektórych kulturach afrykańskich, choć nadmierne łowiectwo może szkodzić ekosystemom. W niektórych regionach warzuchy przyzwyczaiły się do życia blisko ludzi i mogą paść w parkach, ogrodach czy na przedmieściach.
Ogólnie relacja jest złożona, z zaletami i wadami. Zarządzanie tymi interakcjami wymaga balansowania potrzeb ludzkich z ochroną przyrody.