Mimikria Batesa to forma mimikrii, w której bezpieczny gatunek (mimik) ewoluuje w stronę podobieństwa do groźnego lub niebezpiecznego gatunku (modelu), by zyskać ochronę przed drapieżnikami. Mimik korzysta z podobieństwa do modelu, bo drapieżnicy go omijają, myląc z niebezpiecznym gatunkiem. Nazwa pochodzi od brytyjskiego naturalisty Henry'ego Waltera Batesa, który pierwszy opisał to zjawisko w 1862 r.