Jedną z głównych teorii jest hipoteza posocznicza. Wilki przyciągane były do osad ludzkich odpadami i śmieciami. Z czasem wilki tolerujące obecność ludzi zyskały przewagę ewolucyjną. Powstała relacja mutualistyczna: wilki dostawały jedzenie, ludzie – strażników. Selekcja naturalna faworyzowała łagodniejsze, mniej agresywne wilki, a ludzie później selekcyjnie hodowali je do polowania, pasterstwa i towarzyskości. Ten proces koewolucyjny ukształtował psa, choć istnieją też inne teorie zdomowienia.