Nie jest tak prosto, by stwierdzać, że psy przewodnie „atakują” przy napadaniu na właściciela. Oto szczegóły:
Psy przewodnie treningowane do konkretnych zadań, nie do agresji
- Główny cel: bezpieczeństwo i niezależność: Główna rola – bezpieczne prowadzenie niewidomego człowieka. Trening na spokój i dobre maniery w publicznej przestrzeni.
- Nie trening agresji: Choć niektóre psy mają naturalne instynkty ochronne, psy przewodnie nie są trenowane do gryzienia ani agresywnego zachowania. To przeciwdziałało ich głównemu zadaniom.
Mogą jednak reagować w sposób ochronny
- Ostrzeganie właściciela: Szczekanie, winszczenie, pchanie nosem – sygnalizowanie niebezpieczeństwa.
- Blokowanie napastnika: Stanowienie bariery ciałem między właścicielem a agresorem.
- Rozpraszanie uwagi: Szczekanie, angażowanie napastnika, by odciągnąć uwagę od właściciela.
Ważne czynniki
- Osobowość psa: Każdy pies inny – niektórzy naturalnie bardziej ochronni.
- Nasilenie sytuacji: Reakcja zależy od okoliczności ataku.
- Aspekty prawne: Ugryzienie kogoś przez psa przewodniego może pociągnąć konsekwencje prawne dla właściciela.
Podsumowując: Psy przewodnie nie są trenowane do ataku, ale do świadomości otoczenia i ochrony właściciela. Mogą reagować na wiele sposobów – od ostrzeżenia po rozpraszanie – agresja nie jest ich podstawową funkcją.