Szaraki często wydają się opuszczone. Sarnica opiekuje się młodymi tylko podczas karmienia, chociaż zostaje blisko – jeśli coś przestraszy ją, zostawia młode. Wychowywanie szaraka to wyzwanie: wymaga dużo uwagi i nadzoru, by stał się silny i samodzielny do wypuszczenia na wolność. Możesz pomóc, jeśli znajdziesz szaraka w potrzebie.
Potrzebne rzeczy
- Koc
- Butelka do karmienia niemowląt
Instrukcja
- Upewnij się, że matka nie tylko odeszła. Zostaw szaraka na kilka godzin – czy matka wróci? Jeśli nie, lub jeśli wygląda na wygłodniałego (wybrzuszone żebra) – adoptujesz.
- Zabezpiecz szaraka. Nakryj kocem głowę, zgiń nogi pod siebie. Umieść w bezpiecznym, zamkniętym miejscu – szaraki potrafią zrobić sporo bałaganu. Skontaktuj się z lokalnymi rehabilitatorami zwierząt, weterynarzami lub strażnikami leśnymi – gdzie szarak może trafić. Możesz wychowywać, gdy jest mały, ale potrzebny będzie czas w schronisku.
- Podaj wodę butelką. Jeśli żebra widać lub oczy zanurzone – dodaj cukier do wody. Nie karmić jedzeniem na tym etapie – karmienie odwodnionego zwierzęcia = poważne konsekwencje.
- Kup świeże mleko kozie. Podawaj butelką na żądanie. Minimum 2 godziny przerwy. To najlepszy substytut do odstawienia.
- Znajdź kogoś, kto przejmie szaraka. Trudne do odstawienia, ryzyko poważnych problemów jelitowych (trudne do wykrycia, drogie leczenie). Ryzyko zbyt oswojenia – niezdolność do przetrwania na wolności. Znajdź schronisko, zgódź się na regularne wizyty (np. raz w tygodniu).