Pasożyty wewnętrzne
Gejkony leopardowe mogą zarazić się pasożytami wewnętrznymi powodującymi dyskomfort, problemy zdrowotne, a nawet śmierć. Objawy: utrata apetytu (zostawia larwy mączniaka w misce ponad dobę), nadmuchaństwo, wymioty, krwiste stolce, gwałtowna utrata wagi. Warto ważyć zdrowego gejkona co tydzień, by wyłapać zmiany niewidoczne wzrokowo. Ze względu na mały rozmiar, nie zaleca się samoleczenia – zwierzę powinna zobaczyć specjalistę od gadów lub weterynarza ds. zwierząt egzotycznych.
Pasożyty zewnętrzne (roztocza)
Gejkon może dostać roztocza z zainfekowanych roślin, zbyt gęstego zagrodzenia lub brudnej klatki, lub od nowego gejkona. Roztocza to drobne, ciemne robaczki wyglądające jak kropki brudu, ale się ruszają. Łatwo zauważyć na białych ręcznikach papierowych (często używanych na dnie akwariów), trudniej w podłożu z mulsy lub ziemi. Roztocza gryzą i ssą krew – kilka szybko zmienia się w groźną inwazję. Każdy znak roztocza wymaga szybkiej akcji: oczyszczenie gejkona i dezynfekcja terenu.
Gniót paszczy (Mouth Rot)
Gniót paszczy (stomatitis) – infekcja bakteryjna, zazwyczaj od urazu przy walkach z innym gejkonem lub kontaktu z czymś szorstkim/twardym. Może być obrzęk w okolicach żuchwy, ewentualnie gnoj lub inne zniekształcenia skóry wokół paszczy. Gniót utrudnia jedzenie i nasila się bez leczenia weterynaryjnego, choć łagodny przypadek może wyjść po delikatnym smarowaniu nadtlenkiem wodoru i maści antybiotykowej.