Opieka nad ryjówką – dzikie zwierzę, nie pupile
Ryjówki to zwierzęta dzikie – w przeciwieństwie do psów, kotów czy nawet szczurów, nigdy nie nawiążą afektywnej relacji z ludźmi. Czasem jednak konieczna jest opieka: kot zranił, albo znalazłeś półzmrożoną na progu. Możesz trzymać w terrarium jak węża/jaszczurkę, ale pamiętaj: opieka nad ryjówkami to wyzwanie.
Potrzebne rzeczy
- Terrarium
- Ziemia
- Podstawka/blaszka (saucer)
- Owady, młode myszy lub mięso mielone
Instrukcje – opieka awaryjna
Jeśli ryjówka zraniona przez kota/psa – natychmiast szukaj ratownika dzikich zwierząt. Większe miasta mają oddziały ratownictwa. Skontaktuj się najpierw z nimi.
Jeśli stan stabilny – przygotuj schronienie. Klatka, z której ryjówka nie ucieknie. Małe ciała przeciskają się przez większość siatek, nawet te trzymające myszy. Bezpieczniej: terrarium.
Warstwa min. 15 cm (6 cali) ziemi na dnie – ryjówka kopie i robi dom. Jak krety i nornice, ryjówki to zwierzęta podziemne. Dekoruj kamieniami, liśćmi – redukuje stres.
Mała blaszka z wodą – codzienna wymiana. Z powodu małego rozmiaru ryjówki mają problem z pojeniami typowymi dla chomików/myszy/szczurów.
Dostarczaj wystarczająco jedzenia. Codziennie ryjówka musi zjeść 80–90% masy własnego ciała. Są przede wszystkim owadożerne: larwy, dżdżownice, chrząszcze, inne owady. Większe gatunki: żaby, małe myszy. Młode myszy i świerszcze w sklepach zoologicznych. Ostatnia deska ratunku: mięso mielone.
Według rehabilitatora M.D. Smitha: „gdy ryjówki wydają się zagłodzone, ale żyją, czasem można je ożywić kilkoma kropelkami skondensowanego roztworu glukozy… lub mocnego roztworu cukru”.
Ryjówka to dzikie zwierzę – celem jest rehabilitacja i wypuszczenie, a nie hodowla domowa.