Dodo wyginęło pod koniec XVII wieku z powodu połączenia czynników:
- Polowanie: Żeglarze, odkrywcy i osadnicy polowali na dodo dla mięsa. Jaja były uważane za delicje.
- Utrata siedliska: Przybycie ludzi na Mauricjus spowodowało wyciążanie lasów pod rolnictwo i rozwój, zmniejszając pożywienie i miejsca legowe.
- Drapieżniki wprowadzone: Koty, psy i szczury polowały na jaja i pisklęta dodo oraz konkurowały o pożywienie.
- Choroby: Dodo mogło cierpieć na choroby przyniesione przez ludzi lub zwierzęta hodowane, na które nie miało odporności.
Wyginięcie dodo przypomina o wrażliwości gatunków wyspiarskich na działalność ludzką i ważności ochrony przyrody.