Polowanie: Tarpan był polowany na mięso, futro i skórę. Było to szczególnie powszechne w XIX wieku, kiedy popyt na mięso koni wzrosło z powodu wzrostu jednostek kawalerii w armiach europejskich.
Utrata siedliska: Naturalne siedlisko Tarpana, ogromne stepy eurazjatyckie, stopniowo przekształcano w grunty rolne i osady ludzkie. Ta utrata siedliska utrudniała Tarpanie znaleźć jedzenie i schronienie.
Choroba: Tarpan był również podatny na choroby wprowadzone przez konie domowe. Choroby te obejmowały grypę koni, gruczoł i wąglik.
Crossbreeding: Tarpan łączył się z koniami domowymi, co spowodowało utratę ich czystej linii genetycznej. To dodatkowo zmniejszyło populację Tarpana i przyczyniło się do jej ostatecznego wyginięcia.